Oferta
Terapia indywidualna
Czym jest terapia indywidualna?
Terapia indywidualna to sesje prowadzone jeden na jeden przez specjalistę – psychologa lub pedagoga. To bezpieczna przestrzeń, w której dziecko może pracować nad swoimi trudnościami emocjonalnymi, relacyjnymi, trunościami szkolnymi czy wychowawczymi we własnym tempie i zgodnie z indywidualnymi potrzebami.
Terapia psychologiczna jest polecana, gdy dziecko / młodzież:
- Przeżywa trudne intensywne emocje (lęk, smutek, gniew)
- Ma obniżone poczucie wartości
- Doświadczyło traumy lub trudnego wydarzenia życiowego
- Ma problemy w relacjach z rówieśnikami lub rodziną
- Przechodzi kryzys związany z rozwojem
- Ma trudności z regulacją emocji
- Przeżywa kryzys związany z sytuacją rodzinną
Terapia pedagogiczna jest polecana, gdy dziecko:
- Ma trudności w nauce (czytanie, pisanie, matematyka)
- Ma problemy z koncentracją i pamięcią
- Potrzebuje wsparcia w organizacji nauki
- Ma specyficzne trudności w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia)
- Wymaga indywidualnego podejścia w nauce
Jak przebiega terapia?
- Pierwsze spotkanie – rozmowa z rodzicami i dzieckiem, poznanie trudności
- Wstępna diagnoza – określenie celów terapii
- Sesje terapeutyczne – regularne spotkania indywidualne
- Monitorowanie postępów – regularne rozmowy z rodzicami o efektach
- Zakończenie terapii – podsumowanie i zalecenia do dalszej pracy
Diagnoza psychologiczna
Czym jest diagnoza psychologiczna dziecka?
Diagnoza psychologiczna to kompleksowy proces oceny funkcjonowania psychicznego dziecka, który pozwala poznać przyczyny zgłaszanych trudności oraz określić mocne strony i możliwości rozwojowe dziecka. To klucz do zrozumienia mechanizmów psychologicznych wpływających na sposób postrzegania świata przez dziecko i jego codzienne funkcjonowanie.
Dla kogo?
Diagnoza psychologiczna jest polecana, gdy rodzice lub nauczyciele obserwują u dziecka:
Trudności emocjonalne:
- Lęk, nadmierna nieśmiałość
- Obniżony nastrój, smutek
- Silne lub nieadekwatne reakcje emocjonalne
- Trudności w radzeniu sobie z emocjami
- Niska samoocena
Trudności w nauce:
- Problemy z koncentracją uwagi
- Trudności z zapamiętywaniem
- Wyniki w nauce nieodpowiednie do możliwości
- Podejrzenie specyficznych trudności w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia)
Trudności społeczne i behawioralne:
- Problemy w relacjach z rówieśnikami
- Izolacja społeczna lub nadmierna nieśmiałość
- Zachowania agresywne
- Trudności adaptacyjne
- Problemy z przestrzeganiem zasad
Podejrzenie zaburzeń rozwojowych:
- ADHD (nadpobudliwość psychoruchowa z deficytem uwagi)
- Zaburzenia ze spektrum autyzmu
- Zaburzenia lękowe
- Zaburzenia nastroju
Jak przebiega diagnoza psychologiczna?
Diagnoza psychologiczna w Centrum LUMA składa się z kilku etapów (minimum 3 spotkania):
- Wywiad z rodzicami (pierwsze spotkanie)
- Szczegółowa rozmowa o trudnościach dziecka
- Historia rozwoju dziecka
- Funkcjonowanie w różnych środowiskach (dom, szkoła, rówieśnicy)
- Oczekiwania względem diagnozy
- Obserwacja i rozmowa z dzieckiem (drugie spotkanie)
- Psycholog obserwuje dziecko w naturalnych warunkach
- Rozmowa lub zabawa dostosowana do wieku
- Ocena funkcjonowania emocjonalnego i społecznego
- Nawiązanie relacji terapeutycznej
- Badanie psychologiczne (trzecie spotkanie)
- Przeprowadzenie profesjonalnych, wystandaryzowanych testów psychologicznych
- Testy dobierane indywidualnie do zgłaszanych trudności i wieku dziecka
- Ocena rozwoju intelektualnego
- Ocena funkcji poznawczych (uwaga, pamięć, myślenie)
- Ocena funkcji percepcyjno-motorycznych
- Ocena rozwoju emocjonalnego i społecznego
- Omówienie wyników
- Szczegółowe przedstawienie wyników diagnozy
- Wyjaśnienie mechanizmów trudności
- Wskazanie mocnych stron dziecka
- Zalecenia do dalszej pracy terapeutycznej lub edukacyjnej
- Propozycje form pomocy
Co otrzymują rodzice?
Po zakończeniu diagnozy rodzice otrzymują:
- Pisemną opinię psychologiczną
- Szczegółowe omówienie wyników
- Zalecenia terapeutyczne
- Propozycje dostosowań edukacyjnych (jeśli potrzebne)
- Wskazówki do pracy w domu
Dlaczego warto przeprowadzić diagnozę?
- Zrozumienie przyczyn trudności – zamiast domysłów i niepewności, rodzice otrzymują jasne wyjaśnienie, co sprawia dziecku trudność
- Wczesna interwencja – im wcześniej poznamy trudności, tym szybciej możemy wdrożyć odpowiednią pomoc
- Dostosowanie wsparcia – diagnoza pozwala dobrać odpowiednie formy terapii i dostosowania edukacyjne
- Praca nad mocnymi stronami – poznajemy nie tylko trudności, ale też zasoby dziecka, na których można budować
- Zrozumienie dziecka – rodzice i nauczyciele lepiej rozumieją zachowania dziecka i mogą skuteczniej je wspierać
- Podstawa do dalszych działań – opinia psychologiczna może być potrzebna w szkole, poradni lub przy staraniu się o dodatkową pomoc
Grupa terapeutyczna dla młodzieży
Czym jest grupa terapeutyczna?
Grupa terapeutyczna to bezpieczna przestrzeń, w której młodzież może spotkać się z rówieśnikami zmagającymi się z podobnymi trudnościami. Pod okiem doświadczonych psychologów uczestnicy uczą się rozumieć swoje emocje, budować zdrowe relacje i radzić sobie z wyzwaniami okresu dorastania.
Dla kogo?
- Młodzież w wieku 14-18 lat
- Osoby przeżywające trudności emocjonalne
- Młodzi ludzie z problemami w relacjach z rówieśnikami lub rodzicami
- Młodzież z obniżonym nastrojem, lękami, problemami z poczuciem wartości
- Osoby szukające wsparcia w trudnym okresie dorastania
Czego dotyczyą zajęcia?
- Rozpoznawanie i wyrażanie emocji
- Budowanie poczucia własnej wartości
- Radzenie sobie ze stresem i presją
- Relacje z rówieśnikami i rodzicami
- Trudności okresu dojrzewania
- Komunikacja i asertywność
- Wyznaczanie granic
- Samoakceptacja
Korzyści z uczestnictwa:
- Poczucie, że „nie jestem sam_a ze swoimi problemami”
- Nauka od rówieśników i ich doświadczeń
- Wsparcie grupy w trudnych momentach
- Rozwój umiejętności społecznych
- Poprawa samooceny i pewności siebie
- Lepsze radzenie sobie z emocjami
- Budowanie zdrowych relacji
Jak dołączyć?
- Kontakt telefoniczny lub mailowy z Centrum LUMA
- Spotkanie wstępne z psychologiem i rodzicem/opiekunem
- Kwalifikacja do grupy
- Rozpoczęcie udziału w spotkaniach
Diagnoza i terapia integracji sensorycznej (SI)
Czym jest integracja sensoryczna?
Integracja sensoryczna to proces, w którym mózg organizuje i interpretuje informacje pochodzące z różnych zmysłów (dotyku, ruchu, równowagi, wzroku, słuchu, węchu, smaku). Prawidłowa integracja sensoryczna pozwala dziecku odpowiednio reagować na bodźce z otoczenia i funkcjonować w codziennym życiu.
Dla kogo?
Terapia integracji sensorycznej jest polecana dzieciom, które:
- Mają trudności z koncentracją uwagi
- Wykazują nadwrażliwość lub podwrażliwość na bodźce (dotyk, dźwięki, zapachy, tekstury)
- Mają problemy z koordynacją ruchową i równowagą
- Są nadmiernie aktywne lub odwrotnie – mało ruchliwe
- Unikają pewnych aktywności (np. brudzenia rąk, huśtania się)
- Mają trudności z pisaniem, rysowaniem, zapinaniem guzików
- Reagują zbyt intensywnie lub zbyt słabo na bodźce
- Mają problem z regulacją emocji i zachowania
- Są w spektrum autyzmu
- Mają opóźnienia rozwojowe
Jak przebiega diagnoza SI?
- Wywiad z rodzicami – rozmowa o rozwoju dziecka, trudnościach, zachowaniach
- Obserwacja dziecka – terapeuta obserwuje dziecko w naturalnych sytuacjach i podczas zabaw
- Badanie funkcji sensorycznych – ocena przetwarzania informacji z poszczególnych zmysłów
- Raport z diagnozy – szczegółowe omówienie wyników i plan terapii
Jak wygląda terapia SI?
Terapia odbywa się w specjalnie wyposażonej sali sensorycznej. Dziecko uczestniczy w zajęciach terapeutycznych, które wyglądają jak zabawa, ale są precyzyjnie zaplanowane, aby stymulować odpowiednie obszary mózgu.
Formy zajęć:
- Sesje indywidualne dostosowane do potrzeb dziecka
Efekty terapii SI:
- Poprawa koncentracji uwagi
- Lepsza koordynacja ruchowa
- Większa stabilność emocjonalna
- Lepsze radzenie sobie z bodźcami z otoczenia
- Poprawa samoregulacji zachowania
- Wzrost pewności siebie
- Lepsze funkcjonowanie w szkole i w domu
Konsultacja wychowawcza dla rodziców
Czym są warsztaty dla rodziców?
Wychowanie dziecka to piękna, ale też wymagająca droga, na której rodzic potrzebuje wsparcia. Warsztaty edukacyjne dla rodziców to przestrzeń do zdobywania wiedzy, wymiany doświadczeń i uczenia się praktycznych narzędzi, które pomogą w codziennym życiu rodzinnym.
Dla kogo?
- Rodziców i opiekunów dzieci w każdym wieku
- Rodziców doświadczających trudności wychowawczych
- Rodziców dzieci z trudnościami emocjonalnymi, behawioralnymi lub rozwojowymi
- Rodziców pragnących poszerzyć swoją wiedzę o rozwoju dziecka
- Rodziców szukających wsparcia i zrozumienia
Czego możesz się spodziewać?
Nasze warsztaty to:
- Praktyczna wiedza – nie tylko teoria, ale konkretne narzędzia do użycia
- Bezpieczna atmosfera – przestrzeń bez oceniania, gdzie każde pytanie jest ważne
- Wymiana doświadczeń – możliwość poznania innych rodziców w podobnej sytuacji
- Wsparcie specjalistów – prowadzący są doświadczonymi psychologami i pedagogami
- Czas dla siebie – możliwość zatrzymania się i zastanowienia nad swoim rodzicielstwem
Korzyści z uczestnictwa:
- Lepsze zrozumienie potrzeb i zachowań dziecka
- Praktyczne narzędzia wychowawcze
- Większa pewność siebie jako rodzica
- Zmniejszenie stresu związanego z wychowaniem
- Poczucie wsparcia i zrozumienia
- Kontakt z innymi rodzicami
- Możliwość zadania pytań specjaliście
- Zapobieganie problemom zanim się pojawią
Kto prowadzi?
Warsztaty prowadzą doświadczeni specjaliści Centrum LUMA:
- Anna Włodarczyk – psycholog, psychoterapeuta
- Katarzyna Sypko-Kubicka – psycholog, pedagog, socjoterapeuta
- Iwona Radaczyńska – psycholog kliniczny
- Oraz inni specjaliści w zależności od tematyki
Terapia pedagogiczna z elementami logopedii
Czym jest neurologopedia?
Neurologopedia to specjalistyczna dziedzina łącząca wiedzę z logopedii i neurologii. Neurologopeda zajmuje się diagnozą i terapią zaburzeń mowy, języka oraz komunikacji, które wynikają z opóźnionego dojrzewania lub uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. W odróżnieniu od klasycznej logopedii, neurologopedia koncentruje się nie tylko na wymowie, ale przede wszystkim na neurologicznych przyczynach trudności w komunikacji.
Wskazania do terapii neurologopedycznej:
- Dzieci urodzone przedwcześnie, z niską wagą urodzeniową
- Dzieci po niedotlenieniu w czasie porodu
- Dzieci długo karmione sondą, przebywające w inkubatorze
- Opóźniony rozwój psychoruchowy i mowy
- Zaburzenia mowy: afazja (utrata zdolności mówienia), dyzartria (zaburzenia artykulacji), dysfagia (trudności z połykaniem)
- Mózgowe porażenie dziecięce
- Dzieci ze spektrum autyzmu z trudnościami komunikacyjnymi
- Zespoły wad genetycznych wpływające na rozwój mowy
- Zaburzenia funkcji prymarnych (ssanie, połykanie, oddychanie)
- Nieprawidłowe napięcie mięśniowe w obrębie narządu mowy
- Zaburzenia głosu
- Jąkanie
Czym zajmuje się neurologopeda?
Neurologopeda pracuje nad:
- Funkcjami prymarnych (ssanie, połykanie, gryzienie, żucie) – szczególnie ważne u niemowląt i małych dzieci
- Stymulacją rozwoju mowy od najwcześniejszych etapów
- Usprawnianiem narządów mowy (język, wargi, podniebienie, mięśnie twarzy)
- Wypracowaniem prawidłowych wzorców artykulacyjnych
- Rozwojem komunikacji werbalnej i niewerbalnej
- Pracą z nerwami czaskowymi odpowiedzialnymi za funkcje mowy
- Terapią zaburzeń połykania i karmienia
Wczesna interwencja neurologopedyczna
Szczególnie istotna jest wczesna interwencja logopedyczna u najmłodszych dzieci. Im wcześniej wykryjemy zaburzenia i rozpoczniemy terapię, tym większa szansa na szybką poprawę funkcji mowy i komunikacji. U niemowląt i małych dzieci mózg ma największą plastyczność, co pozwala na skuteczniejsze wypracowanie nowych połączeń neuronalnych.
Jak przebiega diagnoza neurologopedyczna?
- Wywiad z rodzicami – rozmowa o historii rozwoju dziecka, przebiegu ciąży i porodu, dotychczasowym rozwoju
- Obserwacja dziecka – ocena funkcjonowania w naturalnych sytuacjach
- Badanie neurologopedyczne:
- Ocena budowy i sprawności narządów mowy
- Badanie odruchów ustno-twarzowych
- Ocena napięcia mięśniowego
- Badanie funkcji prymarnych (ssanie, połykanie, oddychanie)
- Ocena rozwoju mowy i komunikacji odpowiednio do wieku
- Raport z diagnozy – omówienie wyników i plan terapii
Jak wygląda terapia neurologopedyczna?
Terapia neurologopedyczna jest zawsze dostosowana indywidualnie do potrzeb i możliwości pacjenta. Może obejmować:
- Stymulację narządów mowy
- Ćwiczenia oddechowe i fonacyjne
- Stymulację rozwoju mowy na odpowiednim etapie
- Pracę z systemami komunikacji alternatywnej (gdy mowa werbalna nie jest możliwa)
- Ćwiczenia artykulacyjne
- Naukę prawidłowego jedzenia i połykania
- Edukację rodziców – rodzice otrzymują instrukcje, jak pracować z dzieckiem w domu
Dlaczego wczesna diagnoza jest tak ważna?
Prawidłowo rozwijające się dziecko przechodzi kolejne etapy rozwoju mowy, by około 6. roku życia posługiwać się mową poprawnie. U dzieci z zaburzeniami neurologicznymi te etapy mogą nie następować lub być opóźnione. Wczesna terapia neurologopedyczna może zapobiec utrwaleniu się nieprawidłowych wzorców i znacząco poprawić rokowania.
Trening Umiejętności Społecznych (TUS)
Czym jest Trening Umiejętności Społecznych?
Trening Umiejętności Społecznych (TUS) to grupowa forma terapii, która wspiera rozwój kompetencji społecznych i emocjonalnych dzieci. Podczas zajęć dzieci uczą się, jak nawiązywać relacje, rozumieć emocje, komunikować swoje potrzeby i radzić sobie w codziennych sytuacjach społecznych. Wszystko to dzieje się poprzez zabawę, gry i interakcje z rówieśnikami – w bezpiecznej, akceptującej atmosferze.
Dla kogo?
TUS jest przeznaczony dla wszystkich dzieci, którym kontakty z rówieśnikami i funkcjonowanie w grupie sprawiają trudność. Zajęcia są szczególnie polecane dzieciom:
- Z trudnościami w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji z rówieśnikami
- Wycofującym się społecznie, nieśmiałym
- Z problemami w rozumieniu norm i zasad społecznych
- Mającym trudności z regulacją emocji (np. złość, lęk, frustracja)
- Z całościowymi zaburzeniami rozwoju (spektrum autyzmu, zespół Aspergera)
- Z ADHD i trudnościami z kontrolą impulsów
- Doświadczającym odrzucenia przez rówieśników
- Z niskim poczuciem własnej wartości
- Mającym trudności z przestrzeganiem zasad i współpracą w grupie
Jak działa TUS?
Umiejętności społecznych można się nauczyć – podobnie jak czytania czy liczenia. TUS wykorzystuje cztery podstawowe zasady metody Goldsteina:
- Modelowanie – terapeuta pokazuje, jak zachować się w danej sytuacji
- Odgrywanie ról – dzieci ćwiczą nowe umiejętności poprzez scenki i zabawy
- Informacja zwrotna – dzieci i terapeuci omawiają, co przebiegło dobrze, co można poprawić
- Generalizacja – przenoszenie nowych umiejętności do codziennego życia (szkoła, dom)
Czego uczą się dzieci na TUS?
- Komunikacji – jak rozpocząć rozmowę, przedstawić się, zadawać pytania, aktywnie słuchać
- Współpracy – jak pracować w grupie, dzielić się, pomagać innym
- Rozpoznawania emocji – zarówno własnych, jak i innych osób
- Wyrażania emocji – w sposób akceptowany społecznie
- Radzenia sobie z trudnymi emocjami – złość, smutek, frustracja, porażka
- Rozwiązywania konfliktów – jak negocjować, szukać kompromisów
- Asertywności – jak mówić „nie”, wyrażać swoją opinię, bronić granic
- Empatii – rozumienie perspektywy innych osób
- Przestrzegania zasad – rozumienie norm społecznych
Jak przebiegają zajęcia?
Każde spotkanie TUS ma podobną strukturę:
- Powitanie i dzielenie się – dzieci opowiadają o minionym tygodniu, emocjach, sukcesach
- Temat dnia – wprowadzenie nowej umiejętności
- Modelowanie – terapeuci pokazują, jak stosować umiejętność
- Ćwiczenia – dzieci ćwiczą poprzez zabawy, gry, scenki
- Informacja zwrotna – omówienie, co przebiegło dobrze
- Zadanie domowe – ćwiczenie umiejętności w codziennym życiu
Zajęcia są prowadzone w formie przyjemnej zabawy, wykorzystują gry, scenki, zadania grupowe, projekty, karty emocji, klocki i inne pomoce.
Kwalifikacja: Przed rozpoczęciem zajęć odbywa się spotkanie z rodzicami i wstępna diagnoza funkcjonowania społeczno-emocjonalnego dziecka.
Dzieci 5-6 lat
TUS dla dzieci 5-6 lat (przedszkolaki / zerówka)
Dla kogo? Dzieci w wieku przedszkolnym (5-6 lat) przygotowujące się do rozpoczęcia edukacji szkolnej.
Na czym polega?
To najważniejszy czas na kształtowanie podstawowych umiejętności społecznych. Przedszkolaki są szczególnie podatne na uczenie się, a efekty TUS w tym wieku są najbardziej widoczne. Zajęcia prowadzone są w formie zabawy, z wykorzystaniem piosenek, ruchu i aktywności dostosowanych do możliwości najmłodszych.
Czego uczą się przedszkolaki?
- Nawiązywania kontaktu z rówieśnikami
- Przedstawiania się i witania
- Dołączania do zabawy
- Dzielenia się zabawkami
- Czekania na swoją kolej
- Współpracy podczas wspólnych zabaw
- Rozpoznawania podstawowych emocji (radość, smutek, złość, strach)
- Nazywania swoich uczuć
- Przestrzegania zasad i instrukcji
- Radzenia sobie z porażką i frustracją
- Proszenia o pomoc
- Budowania relacji z dorosłymi i dziećmi
Forma zajęć:
- Cykl 12 sesji grupowych
- Maksymalnie 6 dzieci w grupie
- Zajęcia prowadzą dwóch specjalistów
Dzieci 7-9 lat
TUS dla dzieci 7-9 lat (klasy I-III)
Dla kogo? Uczniowie klas I-III szkoły podstawowej.
Na czym polega?
To kluczowy okres, gdy dzieci intensywnie uczą się funkcjonowania w grupie rówieśniczej i szkole. Zajęcia wspierają adaptację szkolną i rozwijają umiejętności potrzebne do budowania przyjaźni oraz radzenia sobie z wyzwaniami szkolnymi.
Czego uczą się dzieci?
- Nawiązywania i podtrzymywania przyjaźni
- Efektywnej komunikacji w grupie
- Współpracy podczas projektów i zabaw
- Rozwiązywania konfliktów bez agresji
- Rozpoznawania i nazywania emocji własnych i innych
- Empatii i rozumienia perspektywy innych
- Samokontroli i opanowania w trudnych sytuacjach
- Radzenia sobie z krytyką i porażką
- Asertywnego wyrażania swojej opinii
- Reagowania na zaczepki i przemoc rówieśniczą
- Proszenia o pomoc i wsparcie
- Przestrzegania zasad i norm grupowych
Forma zajęć:
- Cykl 12 sesji grupowych
- Maksymalnie 6 dzieci w grupie
- Zajęcia prowadzą dwóch specjalistów
Dzieci 10-14 lat
TUS dla dzieci 10-14 lat (klasy IV-VIII)
Dla kogo? Uczniowie klas IV-VIII szkoły podstawowej.
Na czym polega?
W tym wieku dzieci stają przed nowymi wyzwaniami – intensywniej rozwijają się relacje rówieśnicze, pojawia się presja grupy, konkurencja, pierwsze konflikty. Zajęcia TUS wspierają dzieci w radzeniu sobie z tymi wyzwaniami i rozwijają bardziej zaawansowane kompetencje społeczne.
Czego uczą się dzieci?
- Budowania i utrzymywania głębszych relacji przyjaźnielskich
- Skutecznej komunikacji i wyrażania swojego zdania
- Asertywności – mówienia „nie”, wyznaczania granic
- Radzenia sobie z presją rówieśniczą
- Rozumienia emocji własnych i innych (zwiększona złożoność)
- Regulacji emocji – radzenia sobie ze złością, smutkiem, frustracją
- Rozwiązywania bardziej złożonych konfliktów
- Współpracy w grupie i negocjowania
- Reagowania na krytykę i wyrażania konstruktywnej krytyki
- Radzenia sobie z odrzuceniem i porażką
- Empatii i przyjmowania perspektywy innych
- Rozpoznawania manipulacji i niezdrowych relacji
Forma zajęć:
- Cykl 12 sesji grupowych
- Maksymalnie 6 dzieci w grupie
- Zajęcia prowadzą dwóch specjalistów